Tekst: Rene Romswinckel
De beste traditie tijdens een Marillion conventie is zonder enige
twijfel het weer. Ook dit jaar weer worden de fans getrakteerd
op een zon overgoten park. Als 's avonds de wind weer
langzaam toeneemt, de sterren ook aan de hemel stralen
wordt het ook tijd voor onze sterren. Het publiek heeft er zin in.
In een zaal die een segment groter is dan tijdens de vorige
editie in Ouddorp ontstaat al een uitgelaten sfeer voor de band
één voet op het podium heeft gezet. De band trapt deze
conventie af met het debuut album van zanger Hogarth.
Twintig jaar geleden alweer. Die zelfde zanger mag rustig aan
beginnen want het publiek gaat direct los in de opening
nummers van het album. "King of sunset town" en "Easter"
worden vocaal gedragen door de bijna drie duizend fans.
Heerlijk om die geweldige solo van Rothery weer te horen.
Hierna krijgen we het cricket bat weer eens te zien voor
"Uninvited guest". Via "Holloway girl" gaan we eindelijk weer
eens voor "Berlin". Lang niet gehoord en tijdens de laatste tour
uitsluitend ten gehore gebracht in de desbetreffende stad.
Na "After me" biedt Hogarth zijn excuses aan voor het daarop
volgende nummer want we waren jong en het waren die tijden
nou eenmaal. "Hooks in you" knalt daarom niet minder en leidt
ons naar de sterke finale van het album. "s middags bij de
soundcheck maken we ons een beetje zorgen over de stem
van H, maar schijnt bedriegt want de power is aanwezig.
De bonus tracks "The release" en "The bell in the sea" zijn de
nummers die hoofdstuk complimenteren waarna de fans van
buiten Europa voor het eerst de tracks van het nieuwe album
live kunnen horen. Gekleed in zijn "Marzipan"outfit volgt een
geweldige uitvoering van het nummer. De inleving is geweldig,
het nummer wordt met bijzonder veel gevoel gezongen.
Het titel nummer van het album en het andere science
fiction nummer brengen ons naar de afsluiting van het album.
De conventie is begonnen zoals gebruikelijk met een compleet
album. Voor de zanger is de cirkel symbolisch rond. Het eerste
en laatste album komen aan bod, het publiek smult al merk je
dat het enthousiasme afneemt bij de nieuwere nummers.
Heeft het publiek te veel gegeven tijdens het "Seasons end"
album? Of hebben we even te veel van de nieuwe songs?
De eerste avond/nacht wordt afgesloten met twee knallende
after parties. In de market dome kan men genieten van een
prog disco. Lucy zweept de boel op in de Factory tijdens de
rock disco.
En zo komen we al snel op dag twee van de conventie.
Setlist:
The King of Sunset Town
Easter
The Uninvited Guest
Seasons End
Holloway Girl
Berlin
After Me
Hooks in You
The Space
The Release
The Bell In The Sea
The Man From Planet
Marzipan
Essence
Asylum Satellite #1
Happiness is The Road
Back
